Een blik op 2030

Vandaag gelezen in De Standaard.biz: de jobs van 2030. Hoe sneller de wereld en de technologie verandert, hoe moeilijk het is om de toekomst in te schatten. Maar De Standaard waagde toch een poging.

Men begint bij kunstmatige lichaamsdelen die voor het grote publiek op de markt komen. Dat is eigenlijk niet zo nieuw, in de laatste National Geographic staat een artikel over elektronische lichaamsdelen die kunnen aangestuurd worden van zenuwsignalen. Als iemand een elektronische arm heeft, kan hij ‘denken’ aan zijn arm op te heffen. Deze prikkels worden waargenomen door sensoren, waarbij de arm ook effectief omhoog gaat.  National Geographic Magazine: De bionische mens. Ook het aangroeien van lichaamsdelen dankzij stamcellen gaat ook vooruit. Nieren, levers, harten,… allemaal op bestelling. Als men het ethisch aanvaardbaar vindt natuurlijk. Want stamcelonderzoek krijgt heel wat tegenwind van conservatieven.

De grens is in zicht waarbij men geen onderscheid meer kan maken tussen de reacties van een mens en die van een computer. Een mens heeft zoiets als vrije wil, maar een computer niet. Ik zie niet direct hoe deze tegenstelling dan overbrugd moet worden… Tenzij de vrije wil een soort van illusie is natuurlijk.

Verder hoopt men in de toekomst een globaal kunstmatig klimaat te creëren. Dat wordt nu ook al gedaan op kleine schaal: men kan wolkenvorming (gevolgd door neerslag) stimuleren of juist afremmen.

Door de sterke bevolkingsgroei zullen er een aantal problemen optreden waar men enkele decennia geleden nog niet aan zou durven denken: er is niet genoeg plaats om voldoende voedsel te verbouwen voor alle aardbewoners. Men denkt dat landbouwers in de hoogte zullen werken: velden op meerdere verdiepingen. Een hoger rendement moet verkregen worden door genetische manipulatie.

Ten slotte denkt men dat Facebook in de toekomst nog belangrijker wordt. Daarop zeg ik beleefd maar kordaat: “Neen, bedankt!” Ondergetekende kijkt alvast met gemengde gevoelens uit naar de toekomst!